3 Ocak 2013 Perşembe

Peki Ama

Ya bir gün ansızın
Ya bir gün ansızın sen gidersen
İnanmam ayaklarına
İnanmam arkana dönüp göz atışlarına
Ya bir gün gidersen...

Bozkır olurum son anımda
Boyun eğerim denizler görünsün diye
Duş alırım göz yaşlarımda
Ya bir gün sen gidersen...

Bir an olmaz yok oluşum yıllar sürer.
Acının tadını damarlarımdaki
Kan kadar içimde hissedersem ya ...
Ya bi gun sen gidersen...

Işıklar içinde çekilirim göklere
Avucumla topladığım ışıklardan
Demetler saçarım sana...
Ama ya bir gün gidersen...

Gözlerimi kapattığımda sen kalırsın.
Soldumu gül bahçelerimdeki anlık telaşların?
Görünce içindeki o ürpertileri?
Depremleri yaşadığında yere düşen güllerim

Sallanan geceler,
Titreyen ay,
Üşüyen yıldızla...

Yalan değil mi kayboluşun
Bıraktığın, inanmadığın yalan degil mi...
Bir gün batımındaki yakamoz kadar uzaklara daldım
Derinlerinde kayboldum.
Ya güzelim bir gün gidersen

Seni anlık anlarımda asır yaptım kendime
Bir dolu sevda tomurcuğu gibi ektim yüreğime
Su olmadığında kanımla suladim filizini
Ya güzelim gidersen...

Bir gün olur sen çiçek olursun
Bende kim bilir üstüne konan bir arı
Ya güzelim seni göremezsem ben

Yol üstünde göğe ellerimi kaldırdığım anlardın sen

Sevdam kadar yağmurlu
Acım kadar kavurucuydun
Seni mutlu etmek için sevmedim ben

Mutluluğu gözlerine bölmüştüm
Her göz kırpmanda içindeydim ya ben...
İçimdeki atış sendin işte bebeğim.

Peki ama...
Ya bir gün gidersen...


Erhan Polat

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorumlarınız: