20 Mayıs 2013 Pazartesi

Veda

Böyle veda olmaz;
Beni hiç bırakmayacak gibi sarıldın
Ama ne sarılmak
Nasıl öpmüştün son öptüğünde;
"Hoşgeldin! Yıllardır bekliyorum" der gibi
Nasıl bir hasretle değmiştin dudaklarıma
Saçımın bir teline dokunduğunda
Ayak parmaklarıma kadar titremiştim sevginden
Böyle veda edilmez sevgili
Söyle kim hapsetti seni?

Duygu Şener 

14:09; 19:05:13

Unutulduk...

Güneşin doğuşuna aldanma sevgilim
Yağmur yağıyor duyuyor musun?
Bir çocuk içlenmiş bize ağlıyor.
Biz suları altında kaldık,
Sular altında ayrı yerlerde kaldık,
Kentlerimizi birbirine bağlayan yerler,
Küçük puzzle parçaları gibi kayboldu.
Biz unuttuk sevmeyi,
Unutulduk sevgilim.

Duygu Şener
14:03;19:05:13

19 Mayıs 2013 Pazar

Uyan Sevgilim

61.

beni ilk gördüğünde bütün vücuduna dikenler 
battığını hissettim. olacakların habercisi olan
yalnızlığını gördüm. bu imkansızdı. beni yazmak
istedin o an, hemen, orada. filmimi yapmak
istedin. beni karmaşanın içinde kalbiyle durabilen
bir kahraman yapmak. şimdi birilerinin bizim
alınyazımıza kadar değiştirdiğini görüyorum.
üstelik bunu senle beraber yapıyorlar. hayat
güçsüzlüğümüzü nerde yitirdik. sahip olduklarımız
bize nasıl sahip çıkamadı. tam birbirimize sarılmışken
bu nasıl oldu. kimsesiz kalmanın gururundan nasıl
vazgeçtik. camlar avuçlarımızda parçalanırken
kanımızı sakin sakin izlerdik, kırılışların zaferiydi
bizi avutan, bu yüzden ağlarken dünyanın en güzel
kadınıydım.

Umay Umay



15 Mayıs 2013 Çarşamba

Değer(1)...

Kaç yıl yaşayabileceğimi parmak hesabıyla bulmaya çalıştım. Rezillik! Bana kalsa bir elin beş parmağını geçmiyor. Şeytan tırnağı gibi batıyor mutluluklarım yıllarıma. Halbuki ben seni, tek bir yazıyla bile ölümsüz yapabilirdim. Ara sıra gözlerinde yanan o ateşi, kim söndürdü bilmiyorum ama ben, sırf en parlak onlar yansın diye dünyanın bütün sularıyla yok edebilirdim tüm ışıkları.

Ne garip! Gülüşüme aşık olup, yıllar içinden çıkıp gelen adam, gülüşlerimi çalıp ardına bile bakmadan çekip gidiyor. Bir daha eskisi gibi gülemiyorsun bile. Sanki kabız olmuşsun gibi bir surat ifadesi...

"Peki neden?" diye sorarsan; sevdiğim için.

Pişman değilim. İnsanların ders alıp, pişman olmamı dileyip, beklediklerini biliyorum. Çünkü onlar hiç sevememiş, sevmek, ağlamak için çok büyümüş, görmemiş, geçirmemiş, sanmış, yanılmış, mutluluklarını garantilemiş.

Halbuki ben biliyorum; bazen çok sevdiği için bile gider insan . Mutluluğa da; onu en çok hiçe sayanlar sahiptir aslında.

Ama hiç acı çekmemiş olanlar; acıdan gözünden yaş akamayan insanların yaşadıklarını küçümsüyor. Halbuki yaşanmaya değmeyen hiç bir acı yoktur ki.


Duygu Şener